Ogólnopolskie Stowarzyszenie Internowanych i Represjonowanych
  Weterani
 
 1.  Ustawa z dnia 2.08.1919 r. o stałej pensji weteranów powstania 1831 i 1863 r.

Dz. U. RP z 1919 r. Nr 65, poz. 397. Ustawa obowiązywała do dnia
1 lutego 1922 r. Została zastąpiona ustawą z dnia 23 marca 1922 r.
w przedmiocie zaopatrzenia weteranów powstań narodowych z 1831 r.,
1848 r. i 1863 r. oraz wdów po nich.

Weteran niebędący oficerem otrzymywał 250 mk miesięcznie oraz 3000 mk rocznie, zaś oficer odpowiednio 300 mk miesięcznie oraz 3600 mk rocznie.

Wyjaśnienia wymaga termin „mk”. Jest to skrót od nazwy – marka polska – waluty obowiązującej w Polsce do roku 1924, kiedy przeprowadzono tzw. reformę walutową Władysława Grabskiego. Dz. U. RP z 1920 r. Nr 2, poz. 4.

Ustawa z dnia 8 czerwca 1920 r. zmieniająca przepis artykułu 2 ustawy
z dnia 18 grudnia 1919 r. w przedmiocie rozszerzenia ustawy z dnia
2 sierpnia 1919 r. o stałej pensji dla weteranów z r. 1831 i 1863 także dla weteranów z 1848 roku (Dz. U. RP z 1920 r. Nr 50, poz. 306).

Ostatecznie uprawnienia tej grupy weteranów unormowała nowa ustawa z dnia 23 marca 1922 r. w przedmiocie zaopatrzenia weteranów powstań narodowych z 1831 r., 1848 r. i 1863 r. oraz wdów po nich.

Do końca istnienia II Rzeczypospolitej ustawa ta była dwukrotnie nowelizowana – w 1927 oraz w 1938 roku.

Ówczesne państwo polskie dbało o swoich podopiecznych, pomimo trudnej sytuacji ekonomicznej kraju ogarniętego wojną 1920 r., może świadczyć uchwalenie ustawy  ich dotyczącej i przyznającej „na czas trwania wojną wywołanych stosunków ekonomicznych” nadzwyczajny dodatek miesięczny do stałej pensji odpowiednio – dla weteranów w wysokości 1500 mk, zaś dla wdów po nich połowę tej kwoty (str. 15 i 16) - Ustawa z dnia 18 marca 1921 r. w przedmiocie nadzwyczajnego dodatku do stałej pensji dla weteranów 1831, 1848 i 1863 roku (Dz. U. RP z 1921 r. Nr 29, poz. 164).

Weterani uzyskali uprawnienie do otrzymywania stałych, miesięcznych pensji, bez zróżnicowania ich wysokości w zależności od posiadanego stopnia wojskowego. Ponadto przyznano im tzw. dodatek drożyźniany oraz prawo do leczenia i opieki społecznej (pobyt w zakładach opieki). Dodatek drożyźniany został zniesiony w 1927 r. Zaopatrzenie weteranów zostało uzupełnione o dodatek pielęgnacyjny przysługujący każdemu weteranowi w wysokości 75 zł miesięcznie, na podstawie nowelizacji ustawy z 1938 r.

http://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/57/plik/ot-626.pdf (str. 14)

2.      Dziennik Ustaw  nr 20, poz. 206 z 1 marca 1923 
Rozporządzenie wykonawcze Ministra Spraw Wojskowych, Ministra Skarbu i Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 10 stycznia 1923 r. do ustawy z dnia 18 marca 1921 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i ich rodzin, oraz o zaopatrzeniu rodzin po poległych i zmarłych, których śmierć znajduje się w związku przyczynowym ze służbą wojskową, tudzież do ustawy z dnia 4 sierpnia 1922 r., zmieniającej niektóre postanowienia ustawy z dnia 18 marca 1921 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i ich rodzin, oraz o zaopatrzeniu rodzin po poległych i zmarłych, których śmierć znajduje się w związku przyczynowym ze służbą wojskową.http://www.infor.pl/dziennik-ustaw/3330/

3.      Dziennik Ustaw rok 1923 nr 32 poz. 206

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 marca 1923 r. w przedmiocie nadzwyczajnych dodatków drożyźnianych do zaopatrzenia pieniężnego inwalidów wojennych i pozostałych po nich.

http://www.infor.pl/dziennik-ustaw/3326/  

http://www.prawo.pl/dz-u-akt/-/dokument/Dz.U.1922.26.212/16777267/4678 
 





 

 
  Dzisiaj stronę odwiedziło już 111266 odwiedzającyosób.  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=