Ogólnopolskie Stowarzyszenie Internowanych i Represjonowanych
  Kościół
 
  Zobacz też zakładkę: wiadomości siedleckie
   

  
 1050.rocznica Chrztu Polski.
  Siedlczanie na Lednicy, 14 kwietnia 2016 r.
  Od lewej Leszek Andrzejewski, Janusz Olewiński i Zbigniew Bojar.





 Gniezno, 15 kwietnia 2016 r.: od prawej z chorągiewką Janusz Olewiński i Zbigniew Bojar
 (Siedlce), uczniowie z Gniezna oraz góral Andrzej Elantkowski (Zakopane).





                                   Patrz w przyszłość...

    Spotkanie siedlczan w dniu 6 kwietnia 2016 r. ws. zawierzenia
   Miasta Siedlce Panu Jezusowi Chrystusowi przez ręce
   Niepokalanej Maryi Dziewicy
. 

Spotkanie rozpoczniemy trzykrotną modlitwą: Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków, amen. Króluj nam Chryste, zawsze i wszędzie.

Witam zacnych obywateli naszego miasta i dziękuję za Waszą obecność.

W br. obchodzimy ogólnopolskie uroczystości związane z 1050.rocznicą Chrztu Polski. Mieszko I ponad 1000 lat temu dostrzegł, że przyjęcie Chrztu św. i oddanie swojego plemienia pod władzę Jezusa Chrystusa przyniesie błogosławione owoce.

Ogólnokrajowe uroczystości rozpoczynają się w dniu 14 kwietnia Gnieźnie i w dniach następnych odbywać się będą w Poznaniu, potem na Jasnej Górze. W październiku planowana jest Narodowa Pielgrzymka do Watykanu. Uroczystości krajowe zakończy intronizacja Chrystusa Króla w dniu 19 listopada w Krakowie-Łagiewnikach. 

W obecnym czasie na naszych oczach zawiązała się kolejna Targowica z potężnym wsparciem obcych. W naszej Ojczyźnie i naszym mieście szerzy się nieprawość, nienawiść, zazdrość, wulgaryzm, neopogaństwo, okultyzm. Bardziej dba się o zwierzęta niż ludzi. Postępuje rozpad rodzin, a za tym idzie brak powołań kapłańskich, zakonnych, małżeńskich.

Naszą jedyną nadzieją na odejście od tego zła jest zwrócenie się o pomoc do Pana Jezusa Chrystusa, gdyż tylko On jest w stanie nas obronić przed szerzącą się nieprawością. Jest to jedyny ratunek odwrotu od ateizacji i bezbożnictwa, które niszczy nasze życie duchowe, rodzinne i społeczne.

Zawierzając Jezusowi Chrystusowi realizację naszych dążeń i oczekiwań, pragniemy poddać się Jego prawu, oddając w akcie ofiarowania nasze miasto wraz z mieszkańcami, aby Chrystus nam i naszym pokoleniom błogosławił i królował przez wieki.

Musimy wrócić do korzeni. Jest to konieczność i nasz obowiązek. Nasi wrogowie nie boją się nas, oni boją się modlitwy.

Dlatego w dniu dzisiejszym zebraliśmy się, aby zawiązać Społeczny Zespół ds. Aktu Zawierzenia i Oddania Miasta Siedlce Jezusowi Chrystusowi. I jak jest w pieśni: Chrystus wodzem, Chrystus Królem, Chrystus, Chrystus Władcą nam wybieramy Pana Jezusa i przyjmujemy Jego prawa. Przez akt oddania przyjmujemy i uznajemy nad sobą królewską władzę Pana Jezusa, gdyż trzeba bardziej słuchać Pana Boga niż ludzi.

Naszej intencji przyświecają także słowa modlitwy: „Przyjdź królestwo Twoje” i fragment z Listu do Rzymian: Jeśli Bóg z nami, któż przeciwko nam!

Otwórzmy drzwi Chrystusowi naszego miasta, naszych domów, naszych rodzin i nas samych.


 
II spotkanie siedlczan w dniu 21 kwietnia 2016 r. ws. zawierzenia Miasta Siedlce Panu Jezusowi Chrystusowi przez ręce Niepokalanej Maryi Dziewicy.

Dzisiejsze spotkanie także rozpoczniemy trzykrotną modlitwą: Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków, amen. Króluj nam Chryste, zawsze i wszędzie.

Witam Państwa i dziękuję za Waszą obecność. Powtórzę znaczne fragmenty słów, które wypowiedziałem w dniu 6 kwietnia. Na naszych oczach zawiązała się kolejna Targowica z potężnym wsparciem obcych. W naszej Ojczyźnie i naszym mieście szerzy się nieprawość, wulgaryzm, neopogaństwo, okultyzm. Następuje rozpad rodzin, a za tym idzie brak powołań kapłańskich, zakonnych, małżeńskich.

Naszą jedyną nadzieją na odejście od tego zła jest zwrócenie się o pomoc do Pana Jezusa, gdyż tylko On jest w stanie nas obronić przed szerzącą się nieprawością. Jest to dla nas jedyny ratunek odwrotu od bezbożnictwa, które niszczy nasze życie duchowe, rodzinne i społeczne.

Zawierzając Jezusowi Chrystusowi realizację naszych dążeń i oczekiwań, pragniemy przez ręce Niepokalanej Maryi Dziewicy oddać w akcie ofiarowania nasze miasto wraz z mieszkańcami prawu Chrystusa, aby nam i naszym pokoleniom błogosławił i królował przez wieki.

Musimy wrócić do korzeni. Jest to konieczność i nasz obowiązek. Nasi wrogowie nie boją się nas, tylko naszej modlitwy i naszych czynów.

Pan Jezus  powiedział: „Gdzie dwóch albo trzech gromadzi się w Moje imię, tam jestem pośród nich”. Otwórzmy więc Panu Jezusowi drzwi naszego miasta, o co także gorąco prosił Święty nasz Rodak Papież Jan Paweł II.

Dlatego w dniu dzisiejszym zebraliśmy się ponownie, aby zawiązać Społeczny Zespół ds. Aktu Zawierzenia i Oddania Miasta Siedlce i jego mieszkańców Jezusowi Chrystusowi przez ręce Niepokalanej Maryi Dziewicy.

Ponieważ bardziej trzeba słuchać Pana Boga niż ludzi, przez akt zawierzenia przyjmujemy i uznajemy nad sobą królewską władzę Pana Jezusa z całą tego konsekwencją.

Naszej intencji przyświecają także słowa modlitwy: „Przyjdź królestwo Twoje” i fragment z Listu do Rzymian: Jeśli Bóg z nami, któż przeciwko nam!

Szanowni Państwo, naszą intencję przedstawimy ks. Biskupowi Ordynariuszowi, po uzgodnieniu z nim terminu spotkania. 
 
Spotkania prowadził Janusz Olewiński.
 












EPISKOPAT ZATWIERDZIŁ JUBILEUSZOWY AKT PRZYJĘCIA JEZUSA CHRYSTUSA ZA PANA I KRÓLA - http://www.mali-rycerze.pl/czytam,1201 , który nastąpi w Krakowie-Łagiewnikach dnia 19 listopada 2016 r.


Pogrzeb katolicki

http://www.swidnica.paulini.pl/index.php/component/content/category/12-kancelaria

"Modlitwa za zmarłych to rzecz święta i zbawienna." (por. 2Mch 12,43-45)

Magisterium Kościoła podaje, że wierni zmarli powinni otrzymać pogrzeb kościelny, zgodnie z przepisem prawa. Pogrzeb kościelny jest obrzędem, w którym Kościół wyprasza duchową pomoc zmarłym, okazuje szacunek ich ciału i równocześnie żywym niesie pociechę nadziei - ponieważ zgodnie z wiarą życie ludzkie zmienia się, ale się nie kończy. Kościół zgodnie z tradycją bardzo zaleca zachowanie pobożnego zwyczaju grzebania ciał zmarłych. Nie zabrania jednak kremacji, jeśli nie została wybrana z pobudek przeciwnych nauce chrześcijańskiej (niewiara w zmartwychwstanie ciał).

Prawo kościelne poucza, że nabożeństwo pogrzebowe za każdego wiernego winno być odprawione w jego własnym kościele parafialnym, jednak każdy wierny albo ci, do których należy troska o pogrzeb zmarłego, mogą wybrać inny kościół na pogrzeb, za zgodą tego, kto nim zarządza, i po zawiadomieniu własnego proboszcza. (Zob. KPK kan. 1177-1182).

Zgodnie z prawem kościelny pogrzeb katolicki przysługuje także dzieciom, których rodzice mieli zamiar je ochrzcić, jednak zmarły przed chrztem (np. w trakcie porodu).

Komu odmawia się pogrzebu katolickiego?

Pogrzebu katolickiego pozbawieni są wszyscy ci, którzy przed śmiercią nie dali żadnych oznak pokuty, a byli:

·  notorycznymi apostatami (np. wypisujący się z Kościoła, co staje się ostatnio modne wśród młodych ludzi), heretykami i schizmatykami;

·    osoby, które wybrały spalenie swojego ciała z motywów przeciwnych wierze chrześcijańskiej;

·    inni jawni grzesznicy, którym nie można przyznać pogrzebu bez publicznego zgorszenia wiernych.

Pozbawienie pogrzebu zawiera w sobie także odmowę odprawienia jakiejkolwiek Mszy św. pogrzebowej. (KPK kan. 1184-1185)

Sakramenty święte przeznaczone są dla żywych i dla wierzących!

Sakrament Chrztu św. udzielany jest ze względu na wiarę Kościoła (ze szczególnym uwzględnieniem wiary rodziców). Udziela się go w nadziei, że dziecko będzie wychowane po katolicku w środowisku, w którym jest wychowywane. Dlatego jeśli nie ma do niej żadnych podstaw (niewierzący rodzice, bądź opiekunowie), chrzest odkłada się aż do czasu jej zaistnienia! (KPK kan. 868 § 1.2.). Oznacza to, że nie udzielamy chrztu dzieciom ludzi niewierzących.


Ksiądz myli się zawsze ...
 
1.     Jeżeli wasz ksiądz jest dobroduszny i często się uśmiecha, wtedy uznają go za prostaka; jeżeli bywa poważny i zamyślony, wtedy uważają go za wiecznie niezadowolonego i naburmuszonego.
 
2.     Jeżeli ksiądz jest ładny, ludzie często będą się zastanawiać i plotkować: Dlaczego się nie ożenił?; jeżeli jest brzydki stwierdzą bez cienia wątpliwości: Na pewno żadna go nie chciała! 
 
3.     Jeżeli jest gruby, to podsumują złośliwie: o, takiemu to nic nie brakuje; Jeżeli jest chudy i choć trochę zaniedbany, wystarczy by nazwali go sknerą lub mało dbającym o swój schludny wygląd.
 
4.     Kiedy mówi długie kazania, jest zawsze nudny i powtarza się; kiedy w czasie kazania zdarza mu się mówić podniesionym głosem, wtedy parafianie uważają, że nie potrafi utrzymać nerwów na wodzy; jeżeli przepowiada „normalnie”, to oczywiście nic z tego nie można zrozumieć, bo mówi bez zaangażowania, albo po prostu nie ma talentu mówcy.
 
5.     Jeżeli wasz ksiądz posiada samochód, to jest bez wątpienia księdzem bogatym, natomiast jeżeli nie posiada nawet „fiata 126p”, wtedy ocenia go się b. szybko: nie podąża za duchem nowych czasów; jeszcze częściej można usłyszeć szeptane plotkarsko pytanie: A, co on robi z tymi pieniędzmi?
 
6.     Jeżeli wasz ksiądz stara się często odwiedzać swoich parafian i wobec nikogo nie przejdzie obojętnie, wtedy wielu uważa, że wtyka nos w nie swoje sprawy; jeżeli zaś przebywa stale na plebanii lub w domu parafialnym, to jest człowiekiem zamkniętym i nie interesują go problemy i codzienne życie innych.
 
7.     Jeżeli ksiądz przetrzymuje zbyt długo penitentów przy kratkach konfesjonału, wtedy jest gadułą, często skrupulatem lub nie zna reguł dzisiejszego życia; jeżeli w konfesjonale jest zbyt „szybki”,
wtedy mówią, że nie umie słuchać swoich penitentów, jest niecierpliwy i po prostu nie ma powołania.

 
8.     Jeżeli ksiądz rozpoczyna punktualnie odprawiać Mszę św., wtedy jego zegarek zawsze spieszy; jeśli rozpoczyna z opóźnieniem, wtedy nie ceni i marnuje drogocenny czas innych.
 
9.     Jeżeli chodzi w sutannie, wtedy uważają go za konserwatystę i nieprzystosowanego do nowych czasów; natomiast jeśli spotykają go ubranego po „świecku”, wtedy oceniają, że strój duchowny jest mu ciężarem i określają go jako człowieka zbyt światowego i nie chcącego się określić w swoim powołaniu.
 
10. Jeżeli w kościele prosi lub dziękuje za ofiary na budowę czy remont waszego kościoła, wtedy mówicie, że za dużo mówi o pieniądzach; natomiast jeśli nic nie organizuje lub nie buduje od strony materialnej, to wtedy ocenia się go jako słabego gospodarza, a parafię za martwą, w której nic się nie dzieje.
 
 
11. Jeżeli wasz ksiądz jest młody, wówczas wszystko spisuje się na karb braku doświadczenia lub jeszcze seminaryjnej gorliwości i braku poczucia realizmu; kiedy jest już stary, to mówicie, że
najwyższy czas, aby go posłali na emeryturę.
 
   Co czytać?
     *   "Ostatnia walka" autor ks. prof. Tadeusz Kiresztyn. Po przeczytaniu tej lektury będziemy wiedzieli co czeka mnie, moją rodzinę, Ojczyznę i świat. Książka przystępna, lekko się czyta.   

"Naród wybrany otrzymał wielokrotnie dowód, iż w chwilach kiedy sprzeniewierzył się przymierzu z Panem Bogiem, zostawał sam i spadały na niego liczne klęski i nieszczęścia" ("Egzorcysta" nr 9, wrzesień 2014 r.). 

   *   "Czarne karty Kościoła" świetna książka stanowiąca wybór artykułów pisanych przez Vittorio Messoriego dla włoskiego dziennika Vivai. 
        
Dechrystianizacja nie polega na utracie wiary, lecz na utracie rozsądku.
 
  Dzisiaj stronę odwiedziło już 105970 odwiedzającyosób.  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=