Ogólnopolskie Stowarzyszenie Internowanych i Represjonowanych
  Odszkodowania
 

  Patrz zakładki: Wzory pozwów (pkt. 6), IPN, Haniebny wyrok, Wiadomości siedleckie. 
 
http://www.echokatolickie.pl/index.php?str=100&id=931
 
http://www.kworum.com.pl/art401,kaci_od_poblockiego.html

  Gdyby w naszym pięknym kraju istniała normalność, to każdy niewinnie
  więziony otrzymywałby satysfakcjonujące odszkodowanie, ale w naszym
  kraju odszkodowania za bezzasadne aresztowania są dla wpływowych,
  bogatych i uprzywilejowanych
.
 
 
Siedlce, wrzesień 2016 r.

     
Naczelnik pionu śledczego IPN poinformował nas, iż aktualnie jest możliwość występowania prokuratora tego Instytutu w procesach o odszkodowanie i zadośćuczynienie, jak też inicjowanie wszczęcia postępowania na podstawie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. W sprawie tej Prokurator Generalny wydał odpowiednie rozporządzenie. W związku z powyższym osoby zainteresowane wszczęciem procesu sądowego lub kontynuowaniem już rozpoczętego z udziałem prokuratora pionu śledczego IPN – co zalecamy! - proszone są o kontakt ze Stowarzyszeniem.
                         Janusz Olewiński




  Każda osoba represjonowana, która zakończyła swój proces o odszkodowanie i zadośćuczynienie  na etapie sądu apelacyjnego, przy czym łamano jego prawa obywatelskie, może wystąpić do Rzecznika Praw Obywatelskich  z wnioskiem o kasację. W sprawach tych Rzecznik nie jest zobligowany żadnym terminem.

Szczegółowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu: 504 936 104.

       
Pamiętaj!!!

Zbrodnią komunistyczną zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o IPN jest: zabójstwo, znęcanie się fizyczne i psychiczne, bicie w toku zatrzymania, bezpodstawne aresztowanie i skazanie przez sąd lub kolegium ds. wykroczeń, zwolnienie z pracy oraz podrabianie lub przerabianie dokumentów i używanie jako autentycznego, wyłudzanie poświadczenia nieprawdy lub samo poświadczenie nieprawdy w dokumencie, wypełnienie niezgodnie z wolą podpisanego dokumentu zaopatrzonego cudzym podpisem.
Natomiast zgodnie z: Dz. U. 1952, nr 2, poz. 9 i 10; Dz. U. 1952, nr 31, poz. 213; Dz. U. 1998, nr 33, poz. 177) zbrodnią komunistyczną i zbrodnią przeciwko ludzkości jest prześladowanie określonej grupy politycznej, społecznej, religijnej (art. o stanie wojennym (wyrok: SR II Wydz. Karnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 15.10.2012 r. sygn. akt: II K 62/11 (sygn. akt IPN: - S87/06/Zk), SR we Włocławku II Wydz. Karnego z dnia 11.06.2014 r. sygn. akt: II K 41/14.
 

 Jak wyglądają zasądzane odszkodowania i zadośćuczynienia za niesłuszne uwięzienie, nie tylko z powodów politycznych i bez konsekwencji na całe życie?

1.  Gazeta Wyborcza z dnia 3.01.2007 r. informowała, że „Sąd Najwyższy uwzględnił kasację w części dotyczącej odszkodowania za "nieludzkie traktowanie” tj. pobyt w zatłoczonych celach (norma trzech metrów - i tak niższa, niż zaleca Europejski Komitet Zapobiegania Torturom - nie została dotrzymana. W Europie to 5-12 m kw.). W rogu umywalka i kibel. Zero intymności. W takich warunkach: 2,25 m kw. spędzał (poza godzinnym spacerem) całą dobę skazany na pięć i pół roku więzienia Adam D.”. Adam D. siedział w zakładzie karnym we Wrocławiu za narkotyki. Adam zaprotestował przeciw "nieludzkiemu traktowaniu" zażądał 150 tys. zł odszkodowania. Więzień ma swoją godność i państwo musi się z tym liczyć - taki jest sens precedensowego wyroku, jaki zapadł przed Sądem Najwyższym. Walkę o 150 tys. zł toczył od ponad trzech lat. SN uwzględnił jego kasację w części dotyczącej odszkodowania za pobyt w zatłoczonych celach. Skazany na pięć i pół roku "zwiedził" kilka aresztów i zakładów karnych.1.      Europejski Trybunał Praw Człowieka zasądził na rzecz osoby pozbawionej wolności przez okres 2 dni kwotę 5.000,-zł (informacja zawarta w Postanowieniu Sądu Okręgowego w Płocku o sygn. akt II Ko 59/08 z dnia 15.05.2008 r.). 

2.  Były minister gospodarki E. Wąsacz za jedenastogodzinne zatrzymanie w dniu 18.09.2006 r. otrzymał 6335,-zł odszkodowania wyrokiem SO w Gdańsku z dnia 4.09.2007 r. (sygn. akt: XI Ko 522/07/0.
                                          (1 godz. = 576,- zł)
 

3. 
Europejski Trybunał Praw Człowieka zasądził na rzecz osoby pozbawionej wolności przez okres 2 dni kwotę 5.000,-zł (informacja zawarta w Postanowieniu Sądu Okręgowego w Płocku o sygn. akt II Ko 59/08 z dnia 15.05.2008 r.).
                                        (1 dzień pozbawienia wolności = 2.500,-zł)

4.  W dniu 14.11.2008 r. media donosiły, że Konrad Kornatowski otrzymał 10 tys. zł zadośćuczynienia za krzywdę, której doznał podczas 7 – godzinnego zatrzymania – tak orzekł 13 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (sygn. akt: VIII Ko 108/07).  Kornatowski: od połowy lat 80. pracował jako prokurator w Trójmieście: był m.in. prokuratorem rejonowym w Gdyni i prokuratorem wojewódzkim w Gdańsku. Był również szefem Wydziału Śledczego i rzecznikiem prasowym w Prokuraturze Okręgowej w Gdańsku, od listopada 2005 zastępcą szefa Prokuratury Apelacyjnej w Warszawie, a od września 2006 szefem Biura ds. Przestępczości Zorganizowanej w Prokuraturze Krajowej. Od 12 lutego 2007 do 8.08.200 r. był Komendantem Głównym Policji.
                               
(1 godz. pozbawienia wolności = 1.430,- zł)

          5. 30.09.2010 r. Sąd Apelacyjny II Wydz. Karny w Katowicach wyrokiem II AKa 162/10 za niesłuszne zatrzymanie (Adama Słomki - więźnia politycznegona okres 3 godziny w dniu 16.01.2007 r. zasądził zadośćuczynienie w wys. 4.000,- zł.

 6.   300 tys. zł. zadośćuczynienia zasądził 9.12.2010 r. dla sędziny Grażyny Zielińskiej Sąd Apelacyjny w Białymstoku. Sygn. akt II AKa 135/10 z dnia 9 grudnia 2010 r. Suwalska sędzina przebywała w areszcie 3,5 m-ca w białostockim areszcie (od lutego do lipca 2006r.).
                                      (1 m-c pozbawienia wolności = 85.715,- zł           


 7.  Sąd Apelacyjny w Lublinie w dniu 31.01.2011 r. przyznał Władysławowi Szczeklikowi komendantowi Policji w Białej Podlaskiej odszkodowanie w wysokości 400.000,- zł za 5 m-cy aresztu (sygn. akt: II AKa 337/10)(wyrok SO: sygn. IV Ko 452/09),
                                      (1 m-c = 80.000,- zł)

 8. 14.04.2011 r. Sąd Okręgowy w Suwałkach wyrokiem II Ko.119/10 przyznał mieszkańcowi Augustowa Janowi S. za niesłuszne pozbawienie wolności przez okres 10 m-cy zadośćuczynienie i odszkodowanie w wys. 78.750,- zł.  
Sąd Apelacyjny natomiast wyrokiem II Aka 147/11 z dnia 24.11.2011 r. zasądził kwotę 116.250,- zł (odszkodowanie = 26.250,- zł i zadośćuczynienie = 90 tys. zł).
                                     (1m-c pozbawienia wolności = 11.625,- zł)

9. PAP.15.09.2011 r.
Przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku w dniu 15.09.2011 r. odbyło się postępowanie odwoławcze w sprawie odszkodowania za niesłuszny areszt dlakardiochirurga Tomasza Hirnle, prawomocnie uniewinnionego od zarzutu przyjęcia łapówki.
W czerwcu tego roku Sąd Okręgowy w Białymstoku przyznał Tomaszowi Hirnle 90 tys. zł : 20 tys. zł odszkodowania i 70 tys. zł zadośćuczynienia za prawie dwa miesiące aresztu.
                                          1 m-c = 45.000,- zł
Sąd Apelacyjny w Białymstoku uchylił zasądzenie lekarzowi 20 tys. zł odszkodowania. Jednocześnie sąd odwoławczy nie zmienił wysokości zasądzonego zadośćuczynienia w wysokości 70 tys. zł. W tym zakresie wyrok jest prawomocny.
Sąd Okręgowy w Białymstoku jeszcze raz ma zająć się sprawą odszkodowania za niesłuszny areszt wobec kardiochirurga Tomasza Hirnle uniewinnionego od zarzutu przyjęcia łapówki - zdecydował Sąd Apelacyjny w Białymstoku .

W 2005 roku Hirnle został zatrzymany w wyniku policyjnej prowokacji i trafił na prawie dwa miesiące do aresztu. Po dwóch procesach został prawomocnie uniewinniony.
Potwierdził to Sąd Najwyższy. Okazało się, że za całą akcją stał podwładny lekarza, a dowody były zbierane niezgodnie z prawem.

http://www.tygodnikprzeglad.pl/fatalne-pomylki-sedziow/   

10. Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu w dniu 13.12.2011 r. przyznał  234.720,70 zł odszkodowania i zadośćuczynienia mieszkańcowi Stalowej Woli, który po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego 13 grudnia 1981 roku, na blisko rok został internowany (więzień polityczny).

11.   Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu 23 lutego 2012 r. przyznał odszkodowanie w wys. 20 tys. zł Januszowi Kaczmarkowi za „niesłuszne zatrzymanie” trwające blisko dwie doby w dniu 30 sierpnia 2007 r. (sygn.akt: VIII Ko 101/07).
                                         (1 dzień = 10.000,- zł)
      

12.   18 czerwca 2012 r.

       78 tys. zł - taką sumę Sąd Apelacyjny w Białymstoku przyznał lekarzowi - biegłemu sądowemu z Olsztyna, Józefowi K. To kwota odszkodowania i zadośćuczynienia za niesłuszne aresztowanie (8 dni pozbawienia wolności) i utratę zarobków
                                        (1 dzień = 9750,-zł)

      Józef K. został zatrzymany w maju 2009 roku. Sąd Okręgowy w Olsztynie uchylił areszt tymczasowy.
http://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/jozef-k-wygral-proces-odszkodowanie-za-niesluszny-areszt,259138.html

                           
13. 12 marca 2012, godz.11:15 Autor: Dariusz Jędryszka 
Poseł Krzysztof Michałkiewicz, szef lubelskiego PiS dostanie 40 tys. zł zadośćuczynienia za to, że w stanie wojennym dziewięć miesięcy spędził w więzieniu. Sąd Apelacyjny w Lublinie nakazał jeszcze raz ustalić ile należy się parlamentarzyście z tytułu utraconych zarobków w tamtym czasie. 

14. 26 września 2012 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie przyznał Janowi Pamuła (b. poseł KLD) zatrzymanemu i aresztowanemu na 6 tygodni w związku z zarzutami korupcyjnymi należy się 138 tys. zł (98 tys. odszkodowania i 40 tys. zadośćuczynienia) za niesłuszne aresztowanie na półtora miesiąca.
Wyrok jest prawomocny.
                                         1 m-c = 92.000,-zł

15. Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu 11 stycznia 2013 r. wyrokiem XII Ko 31/12 zasądził na rzecz Zbigniewa R. kwotę 240 tys. zł (192 tys. zł zadośćuczynienia i 48 tys. zł odszkodowania) za pobyt w więzieniu. Sam Romaszewski domagał się 85 tys. odszkodowania i stosownego zadośćuczynienia. Po rozprawie wyraził zadowolenie i powiedział, że werdykt sądu jest wyrównaniem patologii panujących w Polsce.
Z. Romaszewski otrzymuje emeryturę ponad 4.000,- zł, a jego żona 1.700,-zł.

Kiedy do Senatu (po wieloletnim dopominaniu się przez Stowarzyszenie) trafił wreszcie projekt ustawy, sprawozdawca Senackiej Komisji Praw Człowieka i Praworządności senator Z. Romaszewski zaznaczył, że określenie górnej granicy na 25 tys. zł należy uznać za rozsądne i słuszne. Ustawę wraz z Romaszewskim "modyfikował" inny senator P. Andrzejewski (ze stenogramu sejmowego).

16. Sąd Okręgowy w Szczecinie w dniu 17.01.2013 r. przyznał Arturowi Krzyżańskiemu odszkodowanie za niesłuszne pozbawienie wolności przez 23 dni kwotę 15 tys. zł.

16. Sąd Okręgowy w Warszawie dnia 19.04.2013 r. wyrokiem o sygn. akt: XII Ko 13/12 zasądził kwotę  453.531,60 zł (zadośćuczynienie 50 tys. zł + odszkodowanie 403.531,60 zł) za 7-miesięczne niesłuszne pozbawienie wolności.
                                             (1 m-c = 64.790,- zł)


17.  Sąd Apelacyjny w Warszawie dnia 20 maja 2013 r. wyrokiem II AKa 143/13 zasądził zadośćuczynienie dla Adama S. kwotę 270.000,- zł za 1 rok 6 m-cy i 4 dni więzienia w PRL.

                                              (1 m-c = 15.000,- zł)

18. Sąd Apelacyjny w Lublinie dnia 21 maja 2013 r. prawomocnie utrzymał wyrok SO w Lublinie i przyznał
1 milion zł zadośćuczynienia (960 tys. zł) i odszkodowania (40 tys. zł).

                                           
(1 m-c = 41.667,- zł)

19.  
Wyrok SN z dnia 28 sierpnia 2013 r. sygn. akt: WA 18/13 za tymczasowe 6-miesięczne aresztowanie (szeregowego żołnierza), które nie spowodowało żadnych negatywnych skutków dalszej jego kariery i życia osobistego. Zasądzono: 130.000,- zł zadośćuczynienia + 6.000,- zł odszkodowania
 http://www.sn.pl/sites/orzecznictwo/Orzeczenia3/WA%2018-13.pdf

                                             1 m-c = 22.667,- zł

20. 
Wyrok z dnia 21.01.2016 r. SO w Toruniu, sygn. akt: II Ko 213/15, skazany Andrzej Szymborski przez Kolegium ds. wykroczeń na 3 m-ce pozbawienia wolności, otrzymał 100.000,- zł odszkodowania (14.900,-zł) i zadośćuczynienia (85.000,-zł).

1 m-c = 33.333,- zł

21. Zadośćuczynienie za przestępstwo pospolite w stanie wojennym.

Ryszard B. wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie IV Wydział Karny z dnia 12.03.1982 r. sygn. akt IV K dor. 166/82 został skazany za czyn z art. 234 § 1 k.k. w zw. z art. 59 § 1 k.k. i art. 1 ust. 1 pkt. 1 Dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym na karę 3 lat pozbawienia wolności oraz pozbawienie praw publicznych na okres 2 lat; na podstawie art. 83 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary zaliczono okres tymczasowego aresztowania od dnia 13.02.1982 r. do dnia 12.03.1982 r. ( k. 34-35 akt II K. 259/12 ).
Czyn, za który został skazany był przestępstwem pospolitym, popełnionym pod wpływem alkoholu, o charakterze chuligańskim. Nie był związany z jakąkolwiek działalnością o charakterze politycznym, w którą wnioskodawca nie był w żaden sposób zaangażowany.
Ryszard B. w dniu zatrzymania, tj. 13.02.1982 r. został pobity przez funkcjonariuszy MO.
Wnioskodawca orzeczoną karę 3 lat pozbawienia wolności odbył w okresie od 13.02.1982 r. do 14.02.1984 r., kiedy uzyskał warunkowe przedterminowe zwolnienie.
Wykonanie wobec wnioskodawcy orzeczonej przez Sąd Wojewódzki w Warszawie wyrokiem kary pozbawienia wolności w okresie od 13.02.1982 r. do 1.02.1984 r. tj. w wymiarze 2 lat było zatem niewątpliwie niesłuszne w rozumieniu rozdz. 58 k.p.k.
Na podstawie art. 552 § 1 kpk i art. 554 § 2 kpk Sąd Okręgowy VIII Wydział Karny w Warszawie zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Ryszarda B. kwotę 120.000 zł tytułem zadośćuczynienia (tj. 5.000,-zł za każdy miesiąc pozbawienia wolności)z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty (sygn. akt VIII Ko 693/12  z dnia 4 lutego 2014 r.).  

22. Odszkodowanie dla terrorystów .Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu orzekł, że Polska naruszyła m.in. zakaz tortur oraz nieludzkiego traktowania. Chodzi o sprawę tajnych więzień CIA, które miały znajdować się na terenie Polski i w których mieli być przetrzymywani terroryści.
Zgodnie z pisemnym wyrokiem Trybunały w Strasburgu Polska wypłaci 100 tys. euro odszkodowania Saudyjczykowi Abd al-Rahimiemu al-Nashiriemu oraz 130 tys. euro Palestyńczykowi Abu Zubajdzie. ETPC orzekł, że Polska naruszyła Europejską Konwencję Praw Człowieka. Chodzi o zapisy dotyczące zakazu tortur oraz nieludzkiego traktowania więźniów. To pierwszy taki wyrok w tej sprawie.
http://www.wprost.pl/ar/459451/Polska-przegrala-w-Strasburgu-ws-wiezien-CIA-Wyplaci-odszkodowania-terrorystom/

23. Sąd Okręgowy w Warszawie  dnia 3.06.2014 r. (sygn.: XII Ko 70/13)uznał, że Skarb Państwa zapłaci 70 tys. odszkodowania oraz 120 tys. zł zadośćuczynienia za zatrzymanie Bo­gu­sła­wa Seredyńskiegona na 6 dni aresztu http://polska.newsweek.pl/190-tys-zl-dla-seredynskiego-za-akcje-cba-i-areszt-newsweek-pl,artykuly,340876,1.html
Pro­wa­dzą­cy roz­pra­wę sę­dzia Piotr Gą­cia­rek po­wie­dział, ogła­sza­jąc wyrok, że sto­pień po­krzyw­dze­nia nie­uza­sad­nio­nym za­trzy­ma­niem przez CBA uważa za „dra­stycz­ny”, bo życie Bo­gu­sła­wa Se­re­dyń­skie­go „ule­gło cał­ko­wi­te­mu za­ła­ma­niu”. – Szko­da nie wy­ni­ka z sa­me­go faktu po­zba­wie­nia wol­no­ści na okres sze­ściu dni, lecz jest znacz­nie szer­sza, wy­ni­ka wprost z faktu za­trzy­ma­nia, co spo­wo­do­wa­ło nie­od­wra­cal­ną utra­tę re­pu­ta­cji oso­bi­stej i za­wo­do­wej… po aresztowaniu jego życie uległo drastycznemu załamaniu”
                                             1 dzień = 31.667,-zł

24. Sąd Okręgowy w Warszawie XVIII Wydział Karny wyrokiem o sygn. akt: XVII Ko 40/14 z dnia 26.08.2014 r. zasądził na rzecz Daniela Korony pozbawionego wolności przez kolegium ds. wykroczeń w stanie wojennym przez okres 1 dnia kwotę zadośćuczynienia w wysokości 4.000,-zł.

                                            (1 dzień = 4.000,-zł)


25. Jan Rokita domaga się 550 tys. zł za kilkumiesięczne pozbawienie wolności (http://www.money.pl/gospodarka/wiadomosci/artykul/jan-r-odszkodowanie-za-internowanie,43,0,2280235.html )

26. Wyroki i uzasadnienia:

   Wyrok Sądu Apelacyjnego Wydz. II Karnego w Warszawie z dnia 20.09.2012 r.   sygn. akt: II S 38/12:
„…Zgodnie z treścią art. 554 § 2 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, sprawy o odszkodowanie, powinny być rozpoznawane w pierwszej kolejności i ze szczególną dbałością o prawa pokrzywdzonych. Ideą tych instytucji jest świadczenie przez Państwo Polskie satysfakcji moralnej i  rekompensaty finansowej dla osób, które przyczyniły się do odzyskania niepodległego bytu Państwa”.

Wyrok S.A we Wrocławiu sygn. akt: II Aka 9/12 z dnia 15.02.2012 r.:
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23.02.1991 r. z późn. zm. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych
wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
osobie, wobec której wydano decyzję o internowaniu w związku z wprowadzeniem w dniu 13.12.1981 r. w Polsce stanu wojennego, przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę wynikłe z wykonania orzeczenia albo decyzji. Oznacza to jednoznacznie, że przepisy ustawy (art.8 i art. 11) stanowią lex specjalis (prawo o większym znaczeniu) w stosunku do przepisów rozdz. 58 kpk (por. wyrok S.A we
Wrocławiu sygn. akt: II Aka 9/12 z dnia 15.02.2012 r. orazwyrok SA w Gdańsku z dnia 17.06.2009 r. syg. akt: I AKa-14/09 – Krakowskie Zeszyty Sądowe 2010, z.4, poz. 65). 
Sąd  Apelacyjny dalej stwierdza wręcz m.in: "...ewentualne następstwa w postaci np. szkód zdrowotnych muszą uwzględniać wszystkie aspekty doznanej krzywdy... Przepisy ustawy znajdują się w wyższym stopniu (mają największą wagę) od przepisów w innych sprawach o odszkodowanie czy zadoścuczynienie...W wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1.03.2011 r. podkreślono, że bezprawne pozbawienie wolności skutkuje... pełnym odszkodowaniem i powinno rekompensować szkodę materialną i niematerialną... Intencją ustawodawcy jest jak najszersze zrekompensowanie szkód i krzywd osobom, które z patriotycznych pobudek podjęły działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego i spotkały je za to represje... przeżycia fizyczne i szczególnie psychiczne osób represjonowanych, ktore zamiast powszechnego szacunku i uznania spotkały bezprawne działania wladz państwowych, były znacznie większe niż w wypadku osób niesłusznie skazanych lub pozbawionych wolności w wyniku tzw. pomyłki sądowej... Uzasadnia to przyznanie wyższego zadośćuczynienia osobie represjonowanej za patriotyczną działalność...Wspomniane racje pozostają w pełnej zgodzie z wyrokiem TK z dnia 1.03.2011 r. sygn. akt: P - 21/09...". 

Powoływanie się Sądu (I Instancji) na praktykę orzeczniczą „w sprawach podobnych” jest niewłaściwe i niepożądane, gdyż prowadzi do unifikacji rozstrzygnięć. Niedopuszczalne jest więc ograniczanie prawa do odszkodowania i zadośćuczynienia za bezprawne pozbawienie wolności za pomocą sztywno określonej kwoty odszkodowania i zadośćuczynienia z powoływaniem się na nieopisane zagrożenia dla równowagi budżetu państwa (por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 6.05.2003 r. sygn. akt: II Aka – 130/03 i z dnia 15.02.20212 r. sygn. akt: II Aka 9/12,  OSA 2003, nr 10, poz. 98).
Kryterium odnoszącym się do zadośćuczynienia są także następstwa zdarzeń np. w postaci szkód zdrowotnych, przy czym zadośćuczynienie uwzględniać winno wszystkie aspekty doznanej krzywdy (por. wyrok SN z dn. 9.01.2001 r. sygn. akt: WA - 44/00 – LEX nr 550457).

Wyrok SA w Lublinie z dnia 4.12.2013 r. sygn. akt: AKa 220/13:  "Art. 8 ust. 1 ustawy "lutowej" przyznając odszkodowanie za poniesioną szkodę wynikłą z wykonania orzeczenia lub decyzji sankcjonuje nie tylko szkodę powstałą w czasie fizycznego pozbawienia wolności, ale również szkodę pozostającą w związku przyczynowym z wykonaniem orzeczenia lub decyzji..., a wnioskodawca przecieżnie mógł podjąć pracy od... do... (po zwolnieniu w więzienia), to ten okres należy uznać za szkodę "wynikłą z wykonania" decyzji o internowaniu".

Ponieważ zadośćuczynienie stanowi rekompensatę za sam fakt pozbawienia wolności, to w ocenie TK sytuacja
finansowa państwa nie może być przyczyną obniżenia wysokości odszkodowania i zadośćuczynienia za bezprawne pozbawienie wolności oraz nie może przerodzić się w dowolność ustalenia kwot zadośćuczynienia, mających wymiar symboliczny i stojących w jaskrawej sprzeczności do wagi doznanych krzywd i cierpień. Tego rodzaju tendencja jest sprzeczna z założeniami cytowanej ustawy, która przewiduje możliwość dochodzenia roszczeń, a nie ich symbolicznego odpowiednika (por. Prokuratura i Prawo – wkładka 1996, nr 9, 9 oz. 25 oraz wyrok SA we Wrocławiu z dnia 15.02.2012 r. sygn. akt: II Aka 9/12).


Intencją ustawodawcy uchwalającego ustawę jest jak najszersze wyrównanie i zrekompensowanie szkód i krzywd osobom, które z pobudek patriotycznych podjęły działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego i spotkały je za to represje. Wyrównanie poniesionych szkód, w tym pozostawanie na rencie inwalidzkiej powinno odpowiadać szkodom rzeczywiście poniesionym (por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 15.02.2012 r. sygn. akt: II Aka 9/12 oraz wyrok S.A. w Lublinie z dnia 17.05.2012 r. sygn. II Aka 108/12).
Przeżycia fizyczne, jak i psychiczne osób represjonowanych za działalność na rzecz nie podległego bytu Państwa Polskiego były większe niż w przypadku osób niesłusznie pozbawionych wolności w wyniku pomyłki sądowej i spotkały się z bezprawnymi działaniami władz zamiast powszechnego szacunku i uznania (por.wyrok S.A we Wrocławiu sygn. akt: II Aka 9/12 z dnia 15.02.2012 r.). Zgodnie z cytowaną ustawą zadośćuczynienie winno uwzględnić wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, które odniósł powód w przeszłości, obecnie i które będzie odczuwał do końca życia. Między wykonaną decyzją o internowaniu, a doznaną krzywdą istnieje związek przyczynowy. Skutki więc wykraczają poza okres internowania i podlegają kompensacji. Wykonaną decyzją o internowaniu został pozbawiony możliwości świadczenia pracy, utracił możliwość podnoszenia kwalifikacji zawodowych i rozwoju zawodowego, podnoszenia poziomu życia i godnego utrzymania siebie i rodziny. Negatywne przeżycia związane były także z pogorszeniem się stanu zdrowia w wyniku internowania, które to skutki trwają znacznie dłużej niż okres internowania, bo do dnia dzisiejszego i będą trwały do końca życia, o czym świadczy przyznana renta inwalidzka II gr. z ogólnego stanu zdrowia. (por. wyrok S.A. w Lublinie z dnia 17.05.2012 r. sygn. II Aka 108/12). 

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25.02.2010 r. sygn. IV K.K. – 403/09 orzekł, że art. 8 ust. 4 cytowanej ustawy dopuszcza możliwość dochodzenia dodatkowych roszczeń nawet wówczas, gdy prawomocnie zasądzono odszkodowanie, jeśli za takim dodatkowym roszczeniem przemawiają zasady słuszności (zob. LEX nr 577229, wyroki: SA we Wrocławiu: z dnia 5.02.2009 r. sygn. II AKz – 655/08 – LEX nr491189 oraz z dnia 8.07.2010. sygn. II Aka – 190/10 – OSAW 2011, nr 2, poz. 221, wyrok SA w Białymstoku z dnia 19.02.2009 r. sygn. II Aka – 21/09 – Krakowskie Zeszyty Sądowe 2009, z. 6, poz. 100). W sprawie mojej jest nadto dowodów w aktach sprawy, że stan zdrowia nie poprawił się, więc dodatkowe roszczenie jest w pełni zasadne, gdyż przemawiają za tym względy słuszności.

Fundamentalne znaczenie w tej sprawie ma wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1.03.2011 r. sygn. akt: P - 21/09 (Dz. U. nr 53, poz. 277), w którym Trybunał uznał, że Parlament wprowadził w art. 41 ust. 5 Konstytucji RP oddzielne wobec art. 77 ust. 1 Konstytucji uregulowanie podkreślające konieczność ponoszenia przez Państwo odpowiedzialności za przypadki bezprawnego pozbawienie wolności. Podobne rozwiązania przyjęli twórcy Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4.11.1950 r., zmienionej następnie Protokółami 3, 5, i 8 oraz uzupełnionej Protokółem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.: dalej: EKPC). 
W uzasadnieniu wyroku TK podkreślił, że „bezprawne pozbawienie wolności skutkuje zawsze poniesieniem przez osobę pozbawioną wolności szkody o charakterze niematerialnym (krzywdy), niezależnie od występujących w takim przypadku… majątkowych następstw wymagających kompensacji. Odszkodowanie na rzecz poszkodowanego z tytułu pozbawienia wolności powinno mieć charakter pełny w tym sensie, że powinno
rekompensować zarówno szkodę materialną, jak i niematerialną” (por. wyrok SA we
Wrocławiu z dnia 15.02.2012 r. sygn. akt: II Aka 9/12).
Niezasłużona krzywda, jaka spotkała osoby represjonowane działające ze szczytnych patriotycznych pobudek
jest niewątpliwie większa, niż w przypadku sądowej pomyłki. Uzasadnia to przyznanie wyższego zadośćuczynienia osobie represjonowanej za taką działalność niż osobie uprawnionej do zadośćuczynienia na podstawie art. 552 par. 1 – 4 kpk.

Powyższe racje pozostają w pełnej zgodzie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1.03.2011 r. sygn. akt: P - 21/09 (Dz. U. nr 53, poz. 277) oraz są wypełnieniem art. 19 Konstytucji RP, nakładającym obowiązek na państwo otoczenia specjalną opieką i troską osób, które na wcześniejszym etapie swojego życia aktywnie uczestniczyły w walce o niepodległość Polski i niepodległość ta została uzyskana w określonym procesie historycznym. Artykuł ten stanowi o wyjątkowym i specjalnym traktowaniu osób, które przyczyniły się do uzyskania upragnionej wolności i niepodległości Polski. Stanowi o obowiązku państwa względem osoby, która uczestniczyła w walce, a więc w działaniach łączących się z użyciem siły choćby tylko przez jedną ze stron do upragnionej wolności i niepodległości Polski. Naprawienie wyrządzonych szkód i krzywd tym osobom zgodnie z ustawą zasadniczą, ma mieć wymiar specjalny i zapewniać godny poziom życia, więc intensywność i opieka państwa musi odróżniać się In plus od powszechnego zakresu świadczeń. Intencją ustawodawcy jest więc świadczenie ze szczególną dbałością przez państwo polskie godnej satysfakcji moralnej i rekompensaty materialnej dla osób, które przyczyniły się do odzyskania niepodległego bytu naszego państwa (por. komentarze, Wydawnictwo Sejmowe 2007).

W sprawach dot. zadośćuyczynienia i odszkodowania dla osób represjonowanych niejednokrotnie sądy uzasadniają przyznając niskie zadośćuczynienie niedopuszczalną argumentacją, a mianowicie, aby "nie służyło wzbogaceniu się, zwłaszcza w przypadku działalności patriotycznej, gdyż byłoby to wręcz moralnie  niestosowne". Takich argumentów sądy nie używają zasądzając zadośćuczynienie dla osób niesłuszne pozbawionych wolności. Nie stosowano takiej argumentacji także uposażając SB-eków w nadzwyczajne dożywotnie przywileje emerytalne.
Koniecznie: http://tv-trwam.pl/film/polski-punkt-widzenia-janusz-olewinski-andrzej-golawski

 
  Dzisiaj stronę odwiedziło już 109346 odwiedzającyosób.  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=